Bussie komt zeau

 Ik ben Shirley en ik ben een make-up addict. Dus als één van mijn medeverslaafden meldt dat Trekpleister 50% korting op alle make-up geeft, dan pak ik per direct een treintje naar een stad die wel een Trekpleister heeft. Maar om naar mijn treintje te komen, moet ik eerst met het busje. Het was regenachtig weer en op het moment droog. Ik had geen make-up op, smerige laarzen aan, droeg een zwarte broek en een enorme zwarte circustent die de HEMA verkoopt als “regenjas”. Mijn haren had ik gekamt, maar verder had ik er geen moeite voor gedaan.

Normalitair, als ik a) niet vroeg hoef op te staan en b) wel ergens heen ga, dan stop ik veel moeite in mijn uiterlijke verzorging. Ik maak me op en draag mijn beste kleren. Mijn haren zijn verzorgt en behalve mijn smeerlaarzen (luiheid) ben ik dan helemaal netjes. Ik ga vaak met het busje en als mijn portomonnee het toestaat ook vaak naar “de stad”. Mijn vriendinnen zien altijd wel leuke gozers terwijl ze van A naar B reizen, maar ik nooit.

En uitgerekend vandaag, uitgerekend op de dag dat ik eruit zie als een zwerver, behalve make-uploos ook nog aangekleed als een aap, staat er een leuke jongen op de bus te wachten. Aangezien de andere sekse nooit aandacht voor mij schijnt te hebben, schenk ik ook nooit aandacht aan hen. Ik was druk bezig met checken of mijn getinte dagcrème geen strepen had achtergelaten en ik keek regelmatig op mijn horloge, want het busje kwam maar niet.

En toen keek hij naar mij. En ik naar hem. En hij was knap. En ik realiseerde mij: ik nu even niet. Ssssssshhhhhhh…..

Hij zei “de bus komt toch om 40?”
Ik antwoorde als een dom schaap “jaaaaaa”.
Hij keek weer op zijn hippe mobiele telefoon.
En zo ging “het gesprek” voort. Steeds opmerkingen over de bus. Die had er moeten zijn. Dat wist hij. Dat wist ik ook. Maar de bus was er niet en ik wist ook niet waarom. Ik ben bovendien niet zo goed met vreemden. Hoe verander je zo’n “bus gesprek” nou in een echt gesprek? Terwijl je weet dat je eruit ziet als een trol. Geen idee. Dus ik deed of zei maar niets.

Toen kwam de bus. Hij keek om en wilde net zeggen dat de bus eraan kwam. Maar ik was hem voor. “Daar komtie al”. En hij had zulke mooie ogen! En mijn innerlijke ik riep heel hard “VERDAMMT!!!!!”. Ik stapte in de bus en ging voor de zekerheid op een tweezits stoel zitten in plaats van op de éénzits, zoals ik normaal doe. Maar hij ging achterin de bus zitten. Toen bracht de bus me naar het station en ik zag hem naar de Appie To Go lopen. En toen zag ik hem niet meer. Scheisse….

Comments

Bussie komt zeau — 4 Comments

  1. Hahahahah. Ik zei het je toch! Hoevaak heb ik je niet verteld dat je er altijd zo perfect mogelijk moet uitzien, want de ware zal maar net langskomen he 😉 Jaaahaa!
    Zelfs als je denkt, ik ga lekker filmmiddag in mijn eentje houden en trek lekker een oude joggingsbroek aan en een vies t shirt, zul je zien.. komt de ware langs om te vragen of jij ook dat ene goede doel wilt steunen! *ik zei het je toch!*
    Nu hopen dat je die jongen nog eens tegenkomt!
    Angela recently posted..19- Het was alsof de hemel huilde

  2. Je weet in ieder geval dat hij bij je in de buurt woont, want hij wacht bij dezelfde bushalte! Als je nou volgende week rond dezelfde tijd weer met de bus gaat, dan is hij er misschien wel weer 😉
    Susanne recently posted..Bachelor of Journalism