De Rolstoelbrigade

Het vrijwilligerswerk dat ik vanavond heb gedaan, vond ik niet echt super maar heeft me wel enkele dingen geleerd. Ik was rolstoel-duwer tijdens een uitje naar een markt dat mijn moeder had georganiseerd.

-Er bestaat zoiets als een rolstoelbus.
-De vriend van mijn vriendin heeft een rolstoelfiets.
-Een rolstoel duwen zonder de inzittende EN omstanders te pijnigen is nog niet zo makkelijk, zeker niet tijdens een drukke markt.
-Sommige rolstoelen zijn vrij zwaar en moeilijk te besturen (vooral op bobbels).
-Sommige mensen hebben ook echt geen fatsoen.
-Godzijdank leren sommige ouders hun kinderen wel om op te letten en aan de kant te gaan.
-Met een aantal rolstoelers proberen plek op een terras te vinden en de mensen zover te krijgen dat ze aan de kant gaan en de rolstoelen naar de desbetreffende plek te manoeuvreren is een talent apart (credit gaat naar de buschauffeur).
-Mensen vinden het blijkbaar nodig om vrachtwagen geluiden te maken (biep, biep, biep) en stuur advies te geven terwijl je, je best doet om van het terrasje weer op de weg te raken. Zucht.

De bewoners (van een bejaardentehuis) konden helaas weinig zien van de kraampjes en dergelijke, aangezien het zo ontiegelijk druk was. Wel hebben ze lekker buiten kunnen eten en later kunnen genieten van een ijsje terwijl ze luisterden naar een mannenkoor. De meesten hadden dan ook een goede dag gehad, ondanks de drukte. Dat was dan wel weer fijn. 😉

(bron)

Comments

De Rolstoelbrigade — 3 Comments

  1. Daar doe je het toch ook voor, die fijne dag? En je leert er blijkbaar weer wat bij 😛 Vraag ik me wel af wat voor onfatsoenlijk mens je bent tegengekomen?
    Leonella recently posted..Zeuren over taal

    • Mensen die toch nog gauw voor de rolstoel langs willen glippen voornamelijk. En het vrachtwagengeluid maken terwijl wij proberen naar het terras te komen vond ik ook onbeschofd. Toen er een stel jongens langs wilden glippen, hield een vrouw hen tegen met de arm “nee, eerst wachten!”. Dat vond ik dan wel weer awesome.