Guilty

Guilty

Ik hou van luxe en dat kost vaak wel een duit. Nu is het niet zo dat ik een merkslet ben die lukraak geld over de balk gooit, maar ja, ik koop wel eens duur spul. Dat ik ook nog eens niet “nodig” heb. De horror! Dat kopen wat je nodig hebt… Ik vind dat altijd zo raar. Als je geen stuiver hebt om aan je kont te krabben, moet je inderdaad kopen wat je nodig hebt. Zoals gas, licht, water, huur en eten. Ik heb wel tassen, jurkjes, lippenstiften en sieraden. Doch, vrouwmensen willen altijd meer (dan één). De meeste althans. Zoals ik. Niet kopen tot in het oneindige… Ach mijn lezers zijn vast voor het grootste gedeelte vrouwen. Je snapt het wel.

Nu komt mijn punt. Ik voel me ALTIJD, maar dan ook altijd schuldig. Op de modellen na heb ik alle items (of soortgelijke) die je op de collage ziet. De crème kleurige Asos White Harlem Bag is de reden dat ik dit logje typ. Ik heb namelijk ook al de Asos Traditional Satchel. Dus ga ik allerlei redenen verzinnen waarom ik de Harlem wel zou mogen kopen van mezelf: ik kan het betalen, ik heb geen lichtgekleurde echt lederen tas, hij was in de uitverkoop (van 195.03 euro naar 78.01), het is een tas die ik echt ga gebruiken, hij is mooi, hij is van echt leer, dus dan valt de prijs best mee….

Allemaal wel goede redenen, maar de enige twee redenen die tellen zijn: ik vind hem mooi en ik kan hem betalen. Waarom voel ik me in hemelsnaam schuldig en heb ik de behoefte al mijn aankopen te verdedigen? Alsof een eng mannetje mijn kamer ondersteboven gaat gooien en dan zegt “hey, Shirley, jij hebt al twee zwarte jurkjes, waarom kocht je deze er dan nog bij?” Het is ook niet zo dat ik nooit wat voor een ander over heb. Een rare gedachte, dat schuldgevoel (het heet geen emotie volgens therapeuten).

Afijn. Speciaal voor dit logje nam ik mijn zieleroerselen eens onder de loep en kwam erachter dat ik het mijzelf niet gun. Daar hebben de L’Oréal vrouwen geen last van, want die zijn het waard. De Harlem bag heb ik overigens wel bestelt. Nadat ik en mijzelf een flinke discussie hadden gevoerd. Omdat ik het waard ben, daarom!

Voel jij je schuldig over grote / dure / extra aankopen?

Comments

Guilty — 3 Comments

  1. Je zou je niet schuldig moeten voelen!

    Maar ja, wie ben ik, want ik voel me ook schuldig als ik een keer iets voor mezelf koop. Ik ben momenteel aan het sparen en veel van mijn geld gaat daar naar toe, dus eigenlijk koop ik bijna nooit iets voor mezelf. Er is altijd wel iets anders waaraan ik het moet uitgeven, cadeautjes ofzo. Het klinkt heel zielig, maar ik ben eraan gewend 😛
    Lauradenkt recently posted..Laura’s brieven: Nintendo

  2. Goed zo! Ik voel mij nou nooit schuldig nadat ik flink ben wezen shoppen. :’) Ik gun het mijzelf allemaal en daarbij houd ik het mooie excuus “het is voor mijn blog” altijd bij de hand. 😀

  3. Ja, ik kan me ontzettend schuldig voelen over aankopen. Vooral als het gaat om dingen die ik niet echt nodig heb of had. Waarschijnlijk omdat ik niet bijzonder veel geld heb. Niet dat ik er schulden voor maak, maar toch..
    Ik bedenk me dan altijd weer dat ik het verstandiger uit had kunnen geven (bijvoorbeeld aan meubels). Belachelijk natuurlijk.
    Waldnymphe recently posted..Roaming the streets of Bangkok