Hachiko: a dog’s story

Ik wist dat Hachi een zielig verhaal zou zijn. Ik voelde het aan mijn water. Daarom wilde ik hem niet kijken, want ik haat zielige films met dieren er in. Toch bleef ik ook nieuwsgierig naar deze film en uiteindelijk besloot ik hem maar te kopen. Ik ben niet goed in recensies schrijven. Ik zal mijn best doen zo min mogelijk details te onthullen, maar ik vertel het plot wel.

Hachiko: a dog’s story is ook bekend als Hachi: a dog’s tale. Deze versie stamt uit 2009, maar er is ook een oudere versie. Het gaat over een professor die op een dag een puppy tegen komt op het station. Hij besluit hem mee te nemen, eerst nog hopende dat de eigenaar zich zou melden,  maar dat gebeurd niet. Wat wel gebeurd is dat de professor verliefd wordt op de (overigens ontzettend schattige) puppy.

Hachi wil de professor overal naar toe volgen en ontsnapt telkens weer als zijn baas naar zijn werk wilt gaan. Uiteindelijk leert hij om de professor naar het station te lopen, vervolgens weer terug te keren naar huis en om 5 uur staat Hachi weer te wachten bij het station. Op een dag valt de professor dood neer. De rest van de film gaat over Hachi die iedere keer weer bij het treinstation probeert te komen, om te wachten op de professor.

Nou tranen met tuiten heb ik gejankt hoor. Het is niet eens een “mooie film”. Het verhaal wordt al snel voorspelbaar en toch kon ik hem niet afzetten. De akita’s kunnen heel zielig kijken en het hele verhaal is gewoon al ontroerend. Ik wilde echt in de film springen en de hond flink knuffelen.

Het hele verhaal is nog waar gebeurd ook. Er is echt een Hachiko geweest die 9(!) jaar op zijn overleden baasje wachtte bij het station. Nou, als je het over loyaliteit en liefde wilt hebben. :O

Aanrader? Laat ik het zo zeggen: ik ben blij dat ik hem gezien heb, maar tegelijkertijd dacht ik gedurende het einde “wat een k*tfilm!”. Maar ik wordt wel vaker boos op films die me aan het huilen maken. Dus als je eens een keer flink wilt grienen en een dierenliefhebber bent: ga Hachi kijken.

Comments

Hachiko: a dog’s story — 5 Comments

  1. Ik heb de film ook thuis, en ik heb ‘m bewust niet gekeken omdat ik ook al het vermoeden had dat het een zielige film zou zijn. Joh, dan ben ik zo een paar uur van slag als ik zo’n zielige film moet kijken haha 😛

  2. Ah! Hachiko, ook begrepen dat het waargebeurd verhaal was. Zeer loyaal om zo lang te wachten op je baasje. Je zou denken dat zo’n hondje het allemaal snel kan vergeten? Blijkbaar dus niet.

    Hachiko is rond 1935 overleden en 75 jaar overlijden hebben ze de precieze doodsoorzaak achterhaald. De echte Hachiko overleed volgens vele verhalen ten gevolge van een maagperforatie, hij had satestokjes met kippenvlees gegeven en tsja.. denk dat je de rest wel begrijpt. Maar hij is eigenlijk overleden aan kanker. Hachiko is de beroemdste hond van Japan!

    (stond op deredactie.be)
    Francisca recently posted..De AVO Kalender 2012

  3. wij hebben hier in het dorp ook een hond , heel mooi beestje. hij wachtte altijd op zijn baasje voor op de stoep . maar toen is het baasje van een balkon gevallen (overleden). het hondje zit nog elke dag te wachten op het baasje. zo zielig. het beestje is al helemaal grijs maar zit er elke keer weer.