Halloween Special: Griezelverhaal

Sally verloor zes jaar geleden haar enige dochter. Dagenlang achtereen huilde ze en ze was enorm jaloers op iedere vrouw met een dochter. Haar immense verdriet maakte Sally bitter. Haar man wilde haar wel steunen, maar hij vond het erg moeilijk. Sally was niet langer de vrolijke, mooie en vriendelijke vrouw van weleer. Toen Sally’s man verliefd werd op een andere vrouw, zag hij pas in hoe erg Sally was veranderd en hij verliet haar, omdat hij vond dat hij recht had op een goed leven. Het leven ging immers door, hoe hartverscheurend de dood van zijn dochter ook was.

Sally raakte nog meer verbitterd. Ze kwam nauwelijks meer haar huis uit. Als ze eens op stap ging, kreeg ze de neiging elk meisje dat enige gelijkenis trof met haar overleden dochter te ontvoeren. Ze wist, met heel veel moeite, die neiging te onderdrukken. Ook vandaag liep Sally met veel moeite langs een mooi meisje met bruine krullen. Het was avond en al vroeg donker vanwege de winter. De moeder van het meisje fluisterde zachtjes “wilt u haar kopen?”. Verbaasd draaide Sally zich om. De vrouw zag eruit als een verlepte graftak met haar grauwe huid, donkere kringen onder de ogen en een mager ingevallen gezicht. “Ik kan haar..uhm..niet onderhouden. Voor 500 euro is ze voor u”. De vrouw keek Sally niet aan. Het kleine meisje, een jaar of zes oud, zag er gezond genoeg uit. “Is dit soms een zieke grap” vroeg Sally geïrriteerd. “Nee, ik wil haar echt verkopen. Haar naam is Bridget”. Sally kreeg een brok in haar keel. Haar dochters tweede naam was Bridget. “Moeder, het is bijna tijd” fluisterde het kleine meisje.  “Neem haar” riep de vrouw. Angst klonk door in haar stem. Ze keek Sally in de ogen met een smekende blik. Toen zette ze het plotseling op een rennen. Het meisje volgde haar moeder niet. Ze gilde niet, huilde niet. Vreemd gedrag voor een jong kind, dacht Sally. “U bent nu mijn moeder,…moeder” zei het meisje. Haar groene ogen glunderden, maar er was iets eigenaardigs aan haar manier van doen.

Echter, Sally, nog altijd rouwende om de dood van haar dochter, deed het ondenkbare. Ze nam het kind mee en was dankbaar voor haar “tweede kans”. Bridget liep hand in hand met haar nieuwe moeder, onderwijl geheimzinnig glimlachend, alsof ze een binnenpretje had. De volgende ochtend werd Sally met een gelukzalige glimlach wakker. Ze was weer moeder. Bridget sliep nog en zag er schattig uit. Sally streelde haar bruine krullen. De weken erna genoot Sally van haar nieuwe leven. Ze voelde zich energiek. Als een bloem die weer was gaan bloeien. Op een dag kwam ze haar ex-man tegen. Ze lachte naar hem, want ze voelde zich goed. Haar ex-man keek haar met afgrijzen aan. Ha, hij is vast verbaasd dat ik weer zo gelukkig ben, dacht Sally bij zichzelf. En hoewel ze diep gelukkig was, merkte Sally na een maand dat haar energie achteruit ging. Op een gegeven moment kwam ze wederom amper haar huis meer uit. Ze weigerde naar een dokter te gaan. Die zou weer denken dat ze depressief was en haar weer naar een psychiater sturen. Hoe kon ze haar hervonden geluk verklaren? Het was immers illegaal om een gekregen kind te houden. Bridget ging dan ook niet naar school. Sally probeerde haar thuis te scholen, maar had er steeds minder energie voor.

Op een prachtige zaterdagavond, Bridget was al naar bed, kwam Sally’s ex-man aan de deur. “Wat wil je Harry” vroeg Sally bits. Harry zei niets. Hij hield enkel een handspiegel omhoog. Het spiegelbeeld leek niets op Sally. Ze zag een magere vrouw, met grijs geworden haar, donkere kringen onder haar ogen en een grauwe huid. “Bridget houdt niet van spiegels. Ze gilt als ze er één ziet” fluisterde Sally ademloos. “Wie is Bridget” vroeg Harry nerveus. “Mijn dochter”. Harry keek met een blik vol medelijden naar zijn ex-vrouw, maar zei niets en ging weer weg. De volgende dag sleepte Sally zichzelf met veel moeite naar het kerkhof om het graf van haar overleden dochter te bezoeken. Sally zakte ineen en begon te huilen. Na een tijdje, Sally’s tranen waren al op, kwam er een andere vrouw aanschuifelen. Het was de vorige moeder van Bridget. Ze zag er al veel gezonder uit, maar toch werd haar teint lijkbleek toen ze Sally zag. “Het spijt me” fluisterde de vrouw ontzet. “Ze zuigt alle energie uit je. Zo blijft ze voor altijd kind. Bridget wil niet opgroeien. Ze zuigt het leven uit je. Ze kiest ons uit. Kinderloze moeders die gek genoeg zijn om haar mee naar huis te nemen. Geen spiegels. Bridge houdt niet van spiegels. Je ziet het niet tot het al bijna te laat is. Het spijt me, maar ze wilde niet weg gaan. Ze bleef terug komen. Dit was de enige manier.” De vrouw was inmiddels gaan huilen. Toen zakte ze ineen. Eerst op haar knieën en toen  viel ze op de grond. Achter haar stond Bridget. Met een boosaardige glimlach en een bebloed vleesmes in haar hand. “Dag moeder…”.

Comments

Halloween Special: Griezelverhaal — 10 Comments

  1. Vet tof! Lekker duister. Ik kom helemaal in de sfeer zo! Ga je nog iets bijzonders doen met Halloween?

    • Thanks. Ja, elk jaar leg ik tarot voor mezelf en probeer ik nieuwe doelen te stellen en afscheid te nemen van bepaalde dingen in het verleden. Ook ga ik samen met mn moeder koekjes bakken (uiteraad in stijl). Wellicht nog een horrorfilm kijken of zo. 😀

  2. hihi goed verhaal 😀

    vrijdag naar halloween fright nights @ walibi, ga jij er ook heen?

    • Thanks. Nee, ik durf dat niet wahaha. Ik ben echt een enorme schijtluis. In een boek is één ding, in het echt enge mensen zien vind ik heel eng. 😛

  3. Leuk verhaal! Ik had echter liever gezien dat het geschreven was in PARAGRAF, dat zou het lezen vergemakkelijkt hebben. De manier waarop jij de tekst geschikt hebt, nodigt niet uit tot lezen.

  4. Die van 2011 was al tof, en toen ging ik ook deze lezen, maar deze is echt fucking creepy! Echt een beetje van die Stephen King achtige korte verhaaltjes. Je griezelverhalen zijn vaker welkom dan alleen met halloween 🙂