Hoe groen ben ik?


(Bron)

Ik ben minder lief voor het milieu en dieren dan Nurchamiel. Laat ik dat vooropstellen. Toch snap ik dat men wellicht nieuwsgierig is hoe “groen” ikzelf ben. Nou, ik denk dat ik eerder “geel” of “oranje” ben dan “groen”. Eerlijk is eerlijk mensen, ik ben behoorlijk lui. En nieuwsgierig. Ja dat gaat samen. Ik heb geen zin om continu de ingrediëntenlijst te lezen en ik ben ook dusdanig nieuwsgierig naar producten dat ik het moeilijk vind om me aan een bepaald merken lijstje te houden. Verder eet ik wel eens vlees (ook nog eens niet biologisch), eieren (wel met enige vrijheid voor kippen), zuivelproducten en vis (zonder op de viswijzer te kijken). Geen idee welke kleur onze stroom is. Gaat goed zo, of niet? :s Ik draag ook nog eens leren schoenen. Weliswaar met gerecyclede zolen, maar toch.


(Bron)

Het is niet zo dat ik geen moer geef. Ik ben tegen dierproeven als er alternatieven zijn en voor het ontwikkelen van nog meer alternatieven. Ik ben ook voor afschaffing van de bio-industrie. Hoewel ik leer draag, draag ik graag leer van dieren die er niet puur om geslacht worden. Bont, nertsencrème en dergelijke, nee dat hoeft voor mij niet. Ik erger me vaak aan onnodige dubbele verpakkingen (leuk dat mooie kartonnetje om het product, dat ik later toch vaak weer weg gooi…NOT!) en ik vind het een kleine moeite om mijn plastic bevattende scrubs te vervangen door een natuurlijke scrub.


(Bron)

Het controleren blijf ik echter lastig vinden. Er zijn talloze lijstjes die je vertellen of een bepaald merk veganistisch, organisch en/of dierproefvrij is. Wederom komt er weer een probleem de hoek om kijken: controle. Het is blijkbaar lastig voor merken om helder te zijn over hun producten, zelfs als ze volgens de lijstjes niet op dieren testen. Tevens zegt het ene lijstje dat merk A wel op dieren test en een andere lijst beweert van niet. Ze maken het ons wel weer heerlijk moeilijk.


(bron)

Ik zou er geen problemen mee hebben als de overheid eindelijk eens voor de dieren opkomt. Zeg maar: nu meteen. Niet pas in 2013. Weg met dierproeven waar al alternatieven voor zijn en een ban op de microplastics en dubbele verpakkingen. Dan gaan we al een stap vooruit. Als we dan toch bezig zijn, doe ook maar een ban op bont en stukjes dier dat puur om die stukjes wordt geslacht. Tsja, Moeder Theresa ben ik niet bepaald. Ik heb daarom de hele avond gegoogled naar de producten die ik momenteel gebruik en genoteerd of ze dierproefvrij zijn of niet. Of ze ook nog veganistisch en organisch zijn, bleek wat moeilijker. Dat bewaar ik wel voor een andere keer. Dus hier gaat ie dan:

Huidige nachtcrème: Nivea potjes. Beiersdorf zegt sinds 1977 geen dierproeven meer te doen, maar geeft ook toe dat iedere cosmetische grondstof ooit (voor 1977) op dieren is getest.
Huidige dagcrème: Elizabeth Arden Moisturizer.  Elizabeth Arden zegt alleen in zeldzame gevallen nog op dieren te testen, als het moet volgens de wet. Ze geven wel de voorkeur aan alternatieve methoden.
Huidige reiniging: Nivea (zie huidige nachtcrème) en The Beauty Bakery (dierproefvrij).
Huidige gezichtsscrub: Rituals Awareness Exfoliator. Dierproefvrij en speciaal gekocht om de HEMA gezichtsscrub te vervangen, omdat deze laatste plastic deeltjes bevatte.
Huidige lichaamsscrub: The Beauty Bakery Serious Booty Buffer Mango. Dierproefvrij.
Huidige tandpasta: Sensodyne. Wordt niet op dieren getest, wordt gezegd op de website, maar ze staan wel op de blacklist van PETA.
Huidige shampoo: Jacob Hooy teershampoo. Dierproefvrij.
Huidige foundation: Missha BB Cream. Dierproefvrij.
Huidige deodorant: The Body Shop. Dierproefvrij.
Huidige maskers: Freeman (dierproefvrij), Queen Helene (dierproefvrij),
Huidige favoriete haarkleuring: John Frieda. Dierproefvrij, hoewel omstreden.
Mijn dierproefvrije cosmetica merken*: NYX, Essence (gebruikt wel dierlijke kleurstoffen af en toe), Catrice, The Body Shop,  Burt’s Bees (bevat wel bijenwas), Clarins, OPI, Orly, Palmer’s, Kat von D., M.A.C., Manic Panic, Bobbi Brown, HEMA, Gosh, Chanel (bevat wel dierlijke producten zoals bijenwas), Bonne Bell, E.L.F., L.A. Girl, Nubar, Color Club, Milani. Mijn niet zuivere cosmetica merken**:  Christian Dior, Garnier, Lancôme, L’Oréal, Max Factor, Maybelline, MNY. Onbekend: China Glaze, Zoya, Beauty Diary Sheet Masks.

*De lijsten zijn nooit 100% betrouwbaar, omdat niet elke lijstjes makende instantie ook verreist dat de bedrijven bewijzen leveren. Het gaat hier dus wel om vertrouwen. **Ik zeg niet dat de bedrijven hun eindproducten op dieren hebben getest. Deze merken zijn niet zuiver omdat het (moeder)bedrijf op dieren test, en/of sommige producten op dieren worden getest en /of ze nog wel op dieren testen als het moet van de wet en/of ze geen duidelijke dierproefvrij beleid hebben.

Comments

Hoe groen ben ik? — 3 Comments

  1. ik vind het altijd goed als mensen hier aandacht aan besteden!

  2. Ik vind eigenlijk dat zo’n duur merk als Dior moet kappen met dierproeven. Ik bedoel: je betaald de hoofdprijs, dan mag het wel.

    En eigenlijk, soms zijn er compromissen nodig. Ik ben helemaal tegen dierproeven voor cosmetica maar ik kan accepteren als een cosmetisch merk gebruikt maakt van een ingrediënt die tijdens een medisch onderzoek getest is. Waarom? Omdat men niet kan kiezen om medicijnen in te nemen, want als dat niet gebeurd, dan ga je dood of heb je een erg miserabel leven. En als zo’n ingrediënt gebruikt wordt voor cosmetica, oké. Er hoeven niet meer dieren voor te leiden. Het is dan gewoon flauwekul om voor een minder presterend ingrediënt te kiezen. Wij als consumenten hebben ook recht op een goed product.

    (En ja, ik moet helaas nog eten wat de pot schaft hier thuis. Maar zeker weten dat als ik het huis uit ga, ik mijn vleesconsumptie drastisch verlaag!)

    Ik ben ooit wel eens (nou ja, in september dit jaar) in een laboratorium geweest (excursie via school) die muizen als proefdieren hebben. Dan wordt je gewoon op de feiten gedrukt.

    Maar er is een noodzaak voor proefdieren (MEDISCH! Niet voor cosmetica!), en daar ben ik heel eerlijk in. Ik ben wel blij met de zeer strikte regulering. Mail me maar als je meer wilt weten, ik gok dat deze comment al veels te lang wordt 😉

    Het NKI-AVL heeft trouwens een MRI scanner gemaakt zodat er minder muizen dood hoeven. Zo gaan er minder muizen dood. Dat vind ik ook een hele goede ontwikkeling. Vroeger moest er elke tijdsbepaling een muis dood om het verloop van de tumor te volgen, met zo’n MRI hoeft een muis alleen verdooft te worden.
    Nurchamiel recently posted..How to: Making your own lippalette