Irritaaaaaaaaant

Gisternacht was ik even creatief bezig met Paint. Ik ben iemand die niet vies is van een beetje zeiken en ik kreeg vaak het verwijt dat zo’n opsomming op een blog niets aan was. Nou, als zeikerd pur sang kan ik er wel van genieten, maar vooruit, dit keer enkele ergenissen voorzien van stripjes en tekeningen. 😉

Ergenis nummer 1: niet naar buiten kunnen.
Ik ben een echte huismus. Ik kan mezelf prima vermaken in huis en heb niet de behoefte om zoveel mogelijk buiten te zijn. Met lekker weer zit ik ook rustig binnen. Maar God oh God, wat háát ik het als ik niet naar buiten kan, omdat het enorm hard regent. Juist omdat ik niet naar buiten kan (nou ja, het kan wel, maar ik hou niet zo van zeiknat geregend worden), wil ik naar buiten. Gewoon, omdat het nu niet kan, wil ik het heel graag. Als het weer dan opklaart, ben ik helemaal blij en blijf ik alsnog binnen. Ik wil gewoon de optie hebben om naar buiten te gaan zonder irritante neerslag die mijn wandeling verpest. Ja, het is misschien een beetje vreemd, maar zo zit ik dus in elkaar. :p

Ergenis nummer twee: het achtervolgende Draai Orgel
Niet mijn beste tekening, ik geef het toe. Maar je krijgt het idee. Als ik dus naar buiten kan en het ook doe, om te gaan shoppen bijvoorbeeld, wil ik nog wel eens achtervolgt worden door zo’n bloedirritante draai orgel. Ik zweer het je, dat ding wéét dat je hem haat en het achtervolgt je met zijn irritante Frans Bauer gepiep. Er staat ook altijd zo’n eng mannetje bij, met een zombielook in zijn ogen, te schudden met een spaarpot. Vroeger vond ik draai orgels geweldig en eiste ik dat ik de zombie geld mocht geven. Die tijd is voorbij. Ik wordt horendol van het ding, want hij gaat ook nog eens knoerhard. Vervolgens ga ik maar naar een andere winkel, wel wat meters verderop natuurlijk. Het is dan een minuut rustig, maar al spoedig staat die kolerekar er alwéér! AAAARGH!!!!

Ergenis nummer drie: de drie irritante verkopers
Ik haat vele soorten verkopers, maar deze drie types komen het meeste voor. Ik heb volgens mij een pauperstempel op mijn voorhoofd, maar ik ontmoet heel vaak de achterdochtige verkoper. Ze volgt elke stap die ik zet. Ik wordt er bloednerveus van. Om minder verdacht te zijn, ga ik soms heel overdreven met een product de winkel door. Zo van “kijk, hier is de ketting, hier gaat hij, hier is hij nog, ik steel hem niet”. Ze komen soms op mij af, om op een minzame toon te vragen “kan ik je helpen…?”. Eh…nee? Of als ik een duur make-up product wil kopen, dan kijken ze je zo aan van “kan je dat wel betalen…?”. Ja duh, anders zou ik er niet om vragen of wel? Dan is er nog precies het tegenovergestelde type. De enorm enthousiaste verkoper. Ik kan passie voor het vak wel waarderen hoor, maar ik voel me dan onmiddelijk gedwongen om het product te kopen. “Oooooh, dat product is ge-wel-dig! Saar, Saar! Kom eens met de nagelwiel! Mevrouw wilt zien hoe het werkt! Kijk GAAAAAAAAAF hè!!!!”. Stel nou dat je het product toch niet wilt kopen of er nog een nachtje over wilt slapen? Ik vind dat dan extra moeilijk om te zeggen, juist omdat de verkoper zo enthousiast loopt te vertellen. Ik voel me dan echt lullig als ik de winkel uitloop zonder iets gekocht te hebben. Als laatste is er nog de zombie verkoper. Die doet eigenlijk niets verkeerds. Die doet precies wat ze moet doen. Ze vraagt op een monotone toon of ze mij kan helpen. Nee, eerst even rondkijken. Dus doet ze een stap terug om met een lege blik de ruimte in te kijken, zonder iets te zien. Het wordt vanzelf wel 6 uur. Als ik dan toch hulp nodig heb, beantwoord ze al mijn vragen als een machine. Alsof ze het van tevoren heeft ingestudeerd. Nou ja, iets levendiger mag ook wel hoor mevrouw…dit is gewoon creepy.

Ergenis nummer 4: jengelende, zeurende en krijsende kinderen
Beste moeders die dit lezen: ik weet dat je, je kinderen niet altijd in de hand hebt en dat de kleine demonen gewoon een eigen wil hebben en evolutionair gezien niet anders kunnen dan voluit krijsen om te laten weten dat ze het ergens niet mee eens zijn, als ze nog niet kunnen praten. Ik weet dat je niet altijd een oppas kan regelen als je gaat winkelen. Desalniettemin irriteer ik me dood aan het jengelende, zeurende en krijsende kroost. Het ergste vind ik de krijsende soort. De leeftijd maakt niet uit, ze doen het allemaal. De verkopers kijken beschaamd de andere kant op als Chucky een keel op zet. De moeders, gewend aan het gekrijs, zuchten en proberen het kind rustig te krijgen. Tevergeefs. Uiteindelijk geven ze het op en blijven ze met zo’n lege blik staan. Ondertussen ergert elke ziel zich mateloos aan het gekrijs dat de hele winkel doorgalmt. Ik krijg er erg sadistische neigingen van. Ik heb mezelf regelmatig van binnen opgegeten, proberen de neiging te weerstaan om mee te gaan bleren zoals in dit filmpje. Uiteraad doe ik dat allemaal niet en tolereer ik het zoals iedereen, maar leuk vind ik niet.

Waar irriteer jij je aan? Heb je ook van die eigenaardigheden zoals persé naar buiten willen, gewoon omdat het niet kan?

Comments

Irritaaaaaaaaant — 11 Comments

  1. Ik weet pas wat irritant is. Mezelf. Ik zit al dagen te wachten op een pakketje en laten we er maar op houden dat de rest van mijn familie dit ook al weet…
    Nurchamiel recently posted..January Wishlist Update

  2. Damn jij hebt je goed vermaakt met Paint, ‘s nachts nog wel 😮
    Ik erger me kapot aan verkopers! Foute verkopers welteverstaan! Zeker omdat ikzelf jarenlang als verkoopster in een luxe herenmodezaak heb gewerkt let ik er extra op!
    Maar beveiligers zijn ook fokking irritant!!!! Erger me kapot als ik naar de Etos ga in Eindhoven Centrum, staat continu iemand op je vingers te kijken! Serieus hij loopt je achterna! Gr dan heb ik echt geen zin meer om mijn beauty aankoopjes te doen hoor 🙁
    Helena recently posted..Baked eyeshadow Etos &amp Essence

  3. Kinderen en draaiorgels, de slechtste uitvindingen ooit (hm.. kinderen vallen wat dat betreft misschien nog mee..). Die draaiorgels weten je ook altijd winkels lang te achtervolgen, en dan is er soms ook nog behoorlijk aanwezige muziek in die winkels zelf, dan word je dr helemaal gestoord van. Nou komt het misschien ook wel doordat ik gewoon niet zo goed tegen hard geluid kan, maar toch ^^

  4. Oja, en ik vind je painttekeningen echt cool 🙂 (Sorry voor de extra post)
    O, en om dan ook gelijk nog even je vraag te beantwoorden, ik kan me echt aan ontzettend veel irriteren. Bijvoorbeeld mensen die hun ov-chipkaart als een debiel voor dat bliepding heen en weer gaan bewegen, en dan nog verbaasd zijn dat ie t niet doet ook. Ik irriteer me aan mensen die altijd maar verwachten dat ik hun smsjes gelijk lees. Ik irriteer me aan verplicht naar de wc moeten gaan (naja, verplicht in de zin van als je geen vlek in je broek wil) (ik sla die periode dan ook altijd kunstmatig een keertje over^^). En nog veel meer, maar dit lijkt me wel even genoeg gezeur 😛

  5. Ik irriteer me aan veel dingen. Maar ik herken veel van mezelf in het bericht hierboven: het regent… kut… het is mooi weer… leuk, maar toch niet naar buiten gaan XD
    In TBS ben ik naar binnen gehaald door een enthousiast persoon. Ik kon gewoon niet om zonder spullen weg te gaan. Ik zat meteen vast aan zo’n klantenkaart. Die heb ik volgemaakt. Maar de laatste keer had een onbenul teveel afgerekend. Ik ben teruggegaan en heb veel moeite moeten doen bij de manager om geld te krijgen (in kleingeld, dus 5 centen, 10 centen, 20 centen…). En dan nog zeggen: “Tot ziens.” Nee, echt niet XD Niet hier!

    Het draaiorgel… die zie ik gelukkig niet zo vaak XD En kinderen.. tsja.. duidelijk!
    Francisca recently posted..Trots op mijzelf- Propedeuse in 1 jaar!

  6. Pingback: Tweets that mention Irritaaaaaaaaant | Glamour Por Favor, Irritaaaaaaaaant -- Topsy.com