Nano to Classic

Het was kerst. Ik opende mijn pakje en verwachtte iets “normaals”. In mijn pakje zat een iPod Nano. Een echte, van Apple. De diepe schok was duidelijk op mijn gezicht te zien. Er is een foto van, maar die kan ik gelukkig niet meer terug vinden.

*Zoekt in een oude foto emmer*

Nee echt niet. Hier wel een oude foto met Sem toen hij nog een puppy was:

Hoe dan ook, ik was enorm blij met mijn gloednieuwe iPod. Hij had wel 2GB. Volgens mij ben ik ooit begonnen met 6MB (mijn allereerste mp3 speler, toen ze net uit kwamen). Ik heb mijn Creative (die ik tussen de 1e en de Nano had) nog heel lang gebruikt, omdat ik niet met iTunes overweg kon. Dat was een ouderwetse met MB’s en een 3x A batterij.

Mijn vriendin Esther was een enorme Apple fan. Ze hielp me via MSN op weg en toen was ik ook om. Mijn iPod was fantastisch. Esther had een iPod Classic. In het zwart. Een toen nog vrij dik exemplaar. Ze had heel veel ruimte (voor die tijd) en ze kon videoclips er op zetten. Ik wilde er ook één, maar ze waren te duur. Mijn Nano deed het nog prima, dus ik zette het uit mijn hoofd. Ik heb enkel de oortjes moeten vervangen en hij is een paar keer vast gelopen in de jaren dat ik hem had. Even in de USB-poort steken en het probleem was opgelost. Vooral met het reizen in het OV was het een uitkomst.

Apple stopt van die oplaadbare, ingebouwde batterijen in hun mp3-spelers die na een tijdje gewoon een langzame dood sterven. Mijn Nanootje was al lange tijd stervende. De batterij ging ook zonder gebruik gewoon leeg en een opgeladen batterij ging maar 1 á 2 sessies mee (en zo lang luisterde ik ook weer niet muziek).

Uiteindelijk moest ik het accepteren. Na al die jaren van trouw gebruik, was mijn mp3-spelertje gewoon op. Ik moest eigenlijk een nieuwe. Ik wilde eigenlijk een iPod Classic. Nog steeds, na al die jaren. Nog steeds, na al die anti-Apple berichten. Ik ben nu eenmaal merkslet. Zodoende ben ik nu in het bezit van een zwarte Classic met 160 GB en ik vraag me af hoe ik ooit zonder heb gekund.

Waar de Nano met 2GB ongeveer rond de 300 nummers kon dragen, zit ik nu al op 400 en met ruimte te over. :O De prijs was… nou ja… prijzig, maar als deze net zo lang meegaat als mijn Nano, dan is hij het geld dubbel en dwars waard. Dus ja, ik ben super blij. Mijn precious. Yessssh.


(bron).

Comments

Nano to Classic — 2 Comments

  1. HAHAH, die afbeelding erbij! Ik vind je haar trouwens op de oldschool picture amazing. 🙂 Ik heb ook nog een oude MP3, die gebruik ik als mijn iPhone en andere mp3 op zijn. :’) Maar een iPod is superdope joh! iTunes faalt keihard. xD