Jullie merken het hè? Shirls heeft er niet meer zoveel puf voor. Het is niet zo dat ik niet wil, maar geniale pennenvruchten weigeren zich te vormen. Ondertussen blaat ik wat door, maar ik heb nog maar twee artikelen in mijn queue op dit moment en 2 kladjes die waarschijnlijk ook kladjes blijven.

Dus heerst er lichte paniek. Ik moet typen. Iets. Wat? Ja, geen idee. Geen probleem, dan gaan we gewoon even inspiratie op doen door andere blogs te lezen / te tumblren / pinterest doorspitten… Oh is het al zo laat? En nog geen enkel idee?

Ja en dan eindig je dus met een artikel over geen ideeën hebben voor artikelen, op dit ene artikel na. De puf is er dus ook een beetje uit, omdat ik zo krampachtig zit te broeden dat het averechts werkt. Heb je wel eens ooit een “grote boodschap” met geweld eruit moeten drukken en dan blijkt dat je bevallen bent van een miniscule keutel? Nou zoiets is dit, maar dan nog met aambeien erbij. Geen pretje.

Als mijn blog dus onverhoopt stil komt te liggen, wees dan gerust. Alles is nog goed, mijn hosting is recentelijk verlengt, ik leef nog, maar mijn brein werkt niet mee. Mijn vader blijft vragen of ik nog op vakantie ga en ik beweer steevast op vakantie te zijn in Italië. Heb ik zelfs een speciale zonnehoed voor, weet je wel, voor dat Italië gevoel. Niet dat ik er ooit geweest ben, maar wellicht is mijn brein in de veronderstelling dat we in Rome zitten te chillen of zo. Mijn excuses voor het ongemak.