Praatjesmaker

Mojo (R.I.P) kon praten. Hij had een robot stemmetje en je moest goed luisteren om de beperkte woordenschat op te vangen tussen het gebrabbel. Hij kon onder andere de namen van de vogels zeggen en kleine zinnetjes zoals “pas op hoor!”.

Mojo verloor zijn tong (figuurlijk gesproken) toen hij ouder werd. Een tijd lang hoorden we niks meer, tot we ineens weer een robot stemmetje hoorden brabbelen. Wij dachten dat Mojo weer op de praatstoel zat, maar toen hij overleed bleven we het horen. De enige parkiet die nog in leven is, is de 6 jaar oude Lizzy (Mo werd 7).

En Lizzy praat. Wederom tussen het gefluit en getjielp door en minder duidelijk dan Mojo. Hoewel overtuigt dat mijn oren mij niet bedrogen, werd het pas vandaag 100% duidelijk. Met een heldere stem (voor een parkiet) hoorde ik haar heel duidelijk “kom maar Lisje” zeggen. Daarmee proberen we de schuchtere parkiet te lokken (met wisselend succes).

Voor diegenen die het nog niet wisten en ook geen verstand hebben van parkieten: Lizzy is eigenlijk geen meisje. Ik vind haar heel vrouwelijk qua kleuren en “gedrag”. Bovendien hadden we Lizzy gekocht als zijnde een vrouwtje, dus blijf ik naar de vogel refereren als zijnde een vrouw (of pop, zoals vrouwtjes vogels officieel heten). Maak je geen zorgen, ze heeft er geen identiteitscrisis aan overgehouden. 😉

Update: op 14 april 2016 is Lizzy overleden. Ze is 10 of 11 jaar geworden. Mojo overleed op 24 mei 2012. Hij was 7 geworden.

Comments are closed.